U pacjentów z mięśniakomięsakiem prążkowanokomórkowym oczodołu (orbital rhabdomyosarcoma – ORMS) leczonych multimodalnie historycznie uzyskiwano odsetek 10-letniego przeżycia całkowitego (overall survival – OS) przekraczający 85%. W związku ze zmianami we współczesnych strategiach leczenia, obejmującymi ograniczenie intensywności chemioterapii oraz modyfikacje wskazań do radioterapii (RT) i jej dawki potrzeba oceny utrzymywania się korzystnych wyników leczenia we współczesnych międzynarodowych badaniach prowadzonych przez grupy współpracy klinicznej. 

Pierwsze symptomy choroby nowotworowej u dziecka nie zawsze są charakterystyczne. Zmęczenie i gorączka mogą przypominać infekcję, a bóle kończyn, siniaki czy obrzęk łatwo powiązać z urazem lub codzienną aktywnością. Trzy historie dzieci pokazują, że u części pacjentów przyczynę dolegliwości udaje się ustalić szybko, podczas gdy u innych objawy utrzymują się, nawracają lub początkowo ustępują, przez co droga do diagnozy wymaga kolejnych konsultacji i badań.

Inhibitory MEK (MEKi) przynoszą korzyści kliniczne pacjentom z objawowymi, nieoperacyjnymi nerwiakowłókniakami splotowatymi (Plexiform Neurofibromas – PN) w przebiegu neurofibromatozy typu 1 (NF1). Opisano jednak pojedyncze przypadki rozwoju złośliwego guza osłonek nerwów obwodowych (Malignant Peripheral Nerve Sheath Tumor – MPNST) podczas leczenia MEKi, co wzbudziło wątpliwości dotyczące potencjalnego wpływu tej terapii na ryzyko transformacji nowotworowej.

Nawrót ostrej białaczki limfoblastycznej B-komórkowej (B-cell acute lymphoblastic leukemia – B-ALL) pozostaje jedną z głównych przyczyn niepowodzenia leczenia i wiąże się z istotnie gorszym rokowaniem niż choroba pierwotna. Rozwój immunoterapii, zwłaszcza zastosowanie blinatumomabu, stworzył możliwość ograniczenia intensywności chemioterapii reindukcyjnej przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej skuteczności leczenia oraz zmniejszeniu toksyczności. 

Zmiany w Narodowym Planie Leczenia Chorych na Hemofilię i Pokrewne Skazy Krwotoczne na lata 2024-2028 (NPLH) mają bezpośrednie przełożenie na sposób prowadzenia pacjentów. Ich znaczenie dla poszczególnych grup chorych omówią eksperci podczas webinaru, który odbędzie się 23 września 2026 r. o godz. 18:00.

Hamowanie szlaku kinaz białkowych aktywowanych mitogenami (mitogen-activated protein kinase – MAPK) stanowi obiecującą metodą terapeutyczną nowotworów histiocytarnych. Z tego powodu w ramach jednoramiennego, otwartego badania II fazy (NCT05997602) oceniono skuteczność i bezpieczeństwo stosowania luwometynibu – inhibitora kinaz MEK1/2 – u dzieci z nawrotową lub oporną na leczenie histiocytozą z komórek Langerhansa (Langerhans cell histiocytosis – LCH), niezależnie od profilu genetycznego. 

Hipertriglicerydemia (HTG) jest częstym działaniem niepożądanym leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL), związanym przede wszystkim ze stosowaniem glikokortykosteroidów i asparaginazy. Mimo ryzyka poważnych powikłań, takich jak ostre zapalenie trzustki, zakrzepica czy martwica kości, nadal brakuje powszechnie przyjętych międzynarodowych wytycznych dotyczących monitorowania stężenia triglicerydów oraz postępowania terapeutycznego u dzieci leczonych z powodu ALL.

Nowotwory hematologiczne stanowią 35-40% wszystkich rozpoznań onkologicznych w populacji dziecięcej, a 5-letnie przeżycie przekracza obecnie 80% w krajach o wysokim poziomie opieki medycznej. Znaczna poprawa wyników leczenia sprawiła, że coraz większego znaczenia nabierają odległe powikłania terapii – w tym wtórne nowotwory złośliwe (secondary malignant neoplasms, SMN), stanowiące odrębne, histologicznie nowe rozpoznanie onkologiczne, a nie wznowę choroby pierwotnej.

Wyniki badania ANBL1221 COG (Children’s Oncology Group) wpłynęły na zmianę schematów leczenia u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nerwiakiem zarodkowym. Chemoimmunoterapia z zastosowaniem irynotekanu, temozolomidu i dinutuksymabu jest obecnie wykorzystywana zarówno jako terapia pomostowa po niewystarczającej odpowiedzi na leczenie indukcyjne, jak i jako metoda leczenia pierwszego nawrotu choroby.

Neurofibromatoza, inaczej nerwiakowłókniakowatość, to skomplikowana i tajemnicza nazwa równie złożonej i mało znanej w społeczeństwie choroby. Choroby genetycznej, czasami niosącej ze sobą ból i wykluczenie, na którą, jak dotąd, nie znaleziono lekarstwa ani środków zapobiegawczych. W celu podniesienia powszechnej świadomości na temat neurofibromatozy, lepszego zrozumienia potrzeb i trudności osób chorych oraz przeciwdziałania ich stygmatyzacji, ustanowiono, przypadający 17 maja, Światowy Dzień Neurofibromatoz.

Już dziś, 25 marca 2026 r. o godz. 17:00, rozpocznie się webinar pt. „Minimalizacja toksyczności HD-MTX – nowe kierunki w terapii wspomagającej”, którego celem jest przegląd aktualnych danych oraz praktycznych rozwiązań w zakresie zapobiegania i leczenia powikłań związanych z terapią wysokimi dawkami metotreksatu.

Wielu rodziców zapytanych, jakie są ich priorytety, uwzględni w odpowiedzi zdrowie swoich dzieci. Czujność i uważna obserwacja są nierozerwalnie związane z rodzicielstwem – szczególnie w jego początkowym okresie. Nierzadko stajemy przed sytuacjami, które budzą nasz niepokój: nawracające krwawienia z nosa, siniaki pojawiające się „znikąd” czy przedłużające się krwawienia po skaleczeniach. Czy to „taka uroda”, czy sygnał ostrzegawczy organizmu?