Ostra białaczka limfoblastyczna z fuzją ETV6::RUNX1 stanowi około 25% przypadków B-ALL wieku dziecięcego i tradycyjnie jest zaliczana do podtypów o korzystnym rokowaniu. Ze względu na liczebność tej grupy bezwzględna liczba wznów pozostaje jednak istotna, a część nawrotów ma charakter późny. Zespół z Beijing Children’s Hospital przedstawił analizę wskazującą, że połączenie dwóch łatwo dostępnych parametrów – ekspresji CD33 na blastach w chwili rozpoznania oraz statusu choroby resztkowej w 15. dobie leczenia – pozwala wyodrębnić w tej grupie podgrupę o mniej korzystnym przebiegu.

Terapia komórkami CAR-T CD19 stanowi jedno z najważniejszych osiągnięć współczesnej hematoonkologii dziecięcej i dla wielu pacjentów z nawrotową lub oporną ostrą białaczką limfoblastyczną z linii B (B-ALL) jest obecnie szansą na trwałe wyleczenie. Wyniki badania IMPACT pokazują jednak, że dostęp do tej przełomowej terapii w Europie pozostaje nierównomierny, a miejsce zamieszkania dziecka nadal może wpływać na możliwość otrzymania leczenia.

Steroidooporna choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (Steroid-refractory graft-versus-host disease – SR-GvHD) po allogenicznym przeszczepie macierzystych komórek krwiotwórczych (allogenic hematopoietic stem cell transplantation – allo-HSCT) pozostaje istotnym wyzwaniem klinicznym i przyczyną śmiertelności pacjentów.

Krew pępowinowa pozostaje uznanym źródłem krwiotwórczych komórek macierzystych wykorzystywanych w leczeniu wybranych chorób onkologicznych, hematologicznych i metabolicznych. Eksperci PTOHD i PTGiP w nowym konsensusie podkreślają znaczenie rzetelnego informowania przyszłych rodziców, właściwego pobrania materiału oraz bezpieczeństwa matki i dziecka.

Fundacja Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy uruchamia program „Cukierek WOŚP”, którego celem jest skrócenie czasu potrzebnego do uzyskania rozpoznania patomorfologicznego nowotworu u dziecka. Projekt zakłada stworzenie zintegrowanego systemu informatycznego, digitalizację preparatów oraz usprawnienie wymiany danych i konsultacji pomiędzy wyspecjalizowanymi ośrodkami. Przewidywany koszt całego systemu wynosi 16 mln zł.

W sierpniu 2026 roku na łamach JAMA ukazał się przeglądowy artykuł zespołu z Vanderbilt-Ingram Cancer Center poświęcony wykorzystaniu krążącego DNA nowotworowego (ctDNA) w onkologii. Publikacja podsumowuje dowody dotyczące chorych dorosłych. Poniższe opracowanie przedstawia je w skrócie, a następnie omawia ograniczenia przenoszenia tych wyników na populację pediatryczną, w której biologia nowotworów oraz istniejące standardy diagnostyczne są odmienne.

Trwa międzynarodowe badanie III fazy oceniające skuteczność wenetoklaksu u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych z nawrotową ostrą białaczką szpikową (AML). Głównym celem badania jest sprawdzenie, czy dodanie wenetoklaksu do chemioterapii obejmującej fludarabinę, cytarabinę i gemtuzumab ozogamycyny może poprawić przeżycie pacjentów.

Neurofibromatoza, inaczej nerwiakowłókniakowatość, to skomplikowana i tajemnicza nazwa równie złożonej i mało znanej w społeczeństwie choroby. Choroby genetycznej, czasami niosącej ze sobą ból i wykluczenie, na którą, jak dotąd, nie znaleziono lekarstwa ani środków zapobiegawczych. W celu podniesienia powszechnej świadomości na temat neurofibromatozy, lepszego zrozumienia potrzeb i trudności osób chorych oraz przeciwdziałania ich stygmatyzacji, ustanowiono, przypadający 17 maja, Światowy Dzień Neurofibromatoz.

Już dziś, 25 marca 2026 r. o godz. 17:00, rozpocznie się webinar pt. „Minimalizacja toksyczności HD-MTX – nowe kierunki w terapii wspomagającej”, którego celem jest przegląd aktualnych danych oraz praktycznych rozwiązań w zakresie zapobiegania i leczenia powikłań związanych z terapią wysokimi dawkami metotreksatu.

Wielu rodziców zapytanych, jakie są ich priorytety, uwzględni w odpowiedzi zdrowie swoich dzieci. Czujność i uważna obserwacja są nierozerwalnie związane z rodzicielstwem – szczególnie w jego początkowym okresie. Nierzadko stajemy przed sytuacjami, które budzą nasz niepokój: nawracające krwawienia z nosa, siniaki pojawiające się „znikąd” czy przedłużające się krwawienia po skaleczeniach. Czy to „taka uroda”, czy sygnał ostrzegawczy organizmu?