Nowotwory germinalne (Germ Cell Tumors - GCTs) wywodzą się z komórek prekursorowych gamet i mogą rozwijać się w strukturach położonych w linii pośrodkowej ciała, w tym w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Standardowe leczenie GCTs OUN obejmuje chemioterapię (CHT) oraz radioterapię (RTH), jednak obie metody wiążą się z ryzykiem odległych działań niepożądanych. Ograniczenie dawki RTH może zmniejszyć częstość późnych powikłań przy zachowaniu wysokiej skuteczności leczenia. W Europie standard postępowania u chorych ze zlokalizowanym rozrodczakiem (germinoma) obejmuje RTH układu komorowego mózgu (Whole-Ventricular Radiotherapy - WVRT) dawką 24 Gy, z dodatkowym zwiększeniem dawki do loży guza o 16 Gy po zakończeniu CHT.

Haploidentyczny przeszczep macierzystych komórek krwiotwórczych (haploidentical hematopoietic stem cell transplantation – haplo-HSCT) z zastosowaniem cyklofosfamidu po przeszczepieniu (post-transplant cyclophosphamide – PTCy) stanowi skuteczną metodę leczenia pacjentów bez zgodnego dawcy. 

Rdzeniak zarodkowy (medulloblastoma - MBL) u dzieci w wieku <5 lat stanowi istotne wyzwanie w onkologii pediatrycznej. Dotychczas nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących takich dzieci z MBL niezwiązanym ze szlakami WNT ani SHH (Sonic Hedgehog), określanym jako grupa non-WNT/non-SHH, która obejmuje około 60% przypadków. Obecnie pacjentów z tej grupy uznaje się za chorych o jednolicie wysokim ryzyku. Określenie możliwości biologicznej klasyfikacji podgrup oraz klinicznej stratyfikacji ryzyka stanowi kluczowy cel umożliwiający poprawę wyników leczenia.

Dziś, 23 września 2026 r. o godz. 18:00, eksperci omówią najnowsze zmiany w Narodowym Planie Leczenia Chorych na Hemofilię i Pokrewne Skazy Krwotoczne na lata 2024-2028 (NPLH). Spotkanie będzie dotyczyć ich znaczenia dla leczenia chorych z hemofilią A, hemofilią B oraz chorobą von Willebranda.

U pacjentów z mięśniakomięsakiem prążkowanokomórkowym oczodołu (orbital rhabdomyosarcoma – ORMS) leczonych multimodalnie historycznie uzyskiwano odsetek 10-letniego przeżycia całkowitego (overall survival – OS) przekraczający 85%. W związku ze zmianami we współczesnych strategiach leczenia, obejmującymi ograniczenie intensywności chemioterapii oraz modyfikacje wskazań do radioterapii (RT) i jej dawki potrzeba oceny utrzymywania się korzystnych wyników leczenia we współczesnych międzynarodowych badaniach prowadzonych przez grupy współpracy klinicznej. 

Pierwsze symptomy choroby nowotworowej u dziecka nie zawsze są charakterystyczne. Zmęczenie i gorączka mogą przypominać infekcję, a bóle kończyn, siniaki czy obrzęk łatwo powiązać z urazem lub codzienną aktywnością. Trzy historie dzieci pokazują, że u części pacjentów przyczynę dolegliwości udaje się ustalić szybko, podczas gdy u innych objawy utrzymują się, nawracają lub początkowo ustępują, przez co droga do diagnozy wymaga kolejnych konsultacji i badań.

Inhibitory MEK (MEKi) przynoszą korzyści kliniczne pacjentom z objawowymi, nieoperacyjnymi nerwiakowłókniakami splotowatymi (Plexiform Neurofibromas – PN) w przebiegu neurofibromatozy typu 1 (NF1). Opisano jednak pojedyncze przypadki rozwoju złośliwego guza osłonek nerwów obwodowych (Malignant Peripheral Nerve Sheath Tumor – MPNST) podczas leczenia MEKi, co wzbudziło wątpliwości dotyczące potencjalnego wpływu tej terapii na ryzyko transformacji nowotworowej.

Nawrót ostrej białaczki limfoblastycznej B-komórkowej (B-cell acute lymphoblastic leukemia – B-ALL) pozostaje jedną z głównych przyczyn niepowodzenia leczenia i wiąże się z istotnie gorszym rokowaniem niż choroba pierwotna. Rozwój immunoterapii, zwłaszcza zastosowanie blinatumomabu, stworzył możliwość ograniczenia intensywności chemioterapii reindukcyjnej przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej skuteczności leczenia oraz zmniejszeniu toksyczności. 

Neurofibromatoza, inaczej nerwiakowłókniakowatość, to skomplikowana i tajemnicza nazwa równie złożonej i mało znanej w społeczeństwie choroby. Choroby genetycznej, czasami niosącej ze sobą ból i wykluczenie, na którą, jak dotąd, nie znaleziono lekarstwa ani środków zapobiegawczych. W celu podniesienia powszechnej świadomości na temat neurofibromatozy, lepszego zrozumienia potrzeb i trudności osób chorych oraz przeciwdziałania ich stygmatyzacji, ustanowiono, przypadający 17 maja, Światowy Dzień Neurofibromatoz.

Wielu rodziców zapytanych, jakie są ich priorytety, uwzględni w odpowiedzi zdrowie swoich dzieci. Czujność i uważna obserwacja są nierozerwalnie związane z rodzicielstwem – szczególnie w jego początkowym okresie. Nierzadko stajemy przed sytuacjami, które budzą nasz niepokój: nawracające krwawienia z nosa, siniaki pojawiające się „znikąd” czy przedłużające się krwawienia po skaleczeniach. Czy to „taka uroda”, czy sygnał ostrzegawczy organizmu?

Ogólnopolska akcja Łatwoganga przyniosła rekordowy efekt – w jej ramach zebrano ponad 251 milionów złotych na wsparcie Fundacji Cancer Fighters. Inicjatywa, która zaangażowała tysiące osób, została zapoczątkowana przez utwór „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)”. U podstaw tej mobilizacji znajduje się historia 11-letniej Mai Mecan – kim jest dziewczynka, której doświadczenia poruszyły tak wiele osób i stały się początkiem działań na tak dużą skalę?