Haploidentyczny przeszczep macierzystych komórek krwiotwórczych (haploidentical hematopoietic stem cell transplantation – haplo-HSCT) z zastosowaniem cyklofosfamidu po przeszczepieniu (post-transplant cyclophosphamide – PTCy) stanowi skuteczną metodę leczenia pacjentów bez zgodnego dawcy. 

Rdzeniak zarodkowy (medulloblastoma - MBL) u dzieci w wieku <5 lat stanowi istotne wyzwanie w onkologii pediatrycznej. Dotychczas nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących takich dzieci z MBL niezwiązanym ze szlakami WNT ani SHH (Sonic Hedgehog), określanym jako grupa non-WNT/non-SHH, która obejmuje około 60% przypadków. Obecnie pacjentów z tej grupy uznaje się za chorych o jednolicie wysokim ryzyku. Określenie możliwości biologicznej klasyfikacji podgrup oraz klinicznej stratyfikacji ryzyka stanowi kluczowy cel umożliwiający poprawę wyników leczenia.

Dziś, 23 września 2026 r. o godz. 18:00, eksperci omówią najnowsze zmiany w Narodowym Planie Leczenia Chorych na Hemofilię i Pokrewne Skazy Krwotoczne na lata 2024-2028 (NPLH). Spotkanie będzie dotyczyć ich znaczenia dla leczenia chorych z hemofilią A, hemofilią B oraz chorobą von Willebranda.

U pacjentów z mięśniakomięsakiem prążkowanokomórkowym oczodołu (orbital rhabdomyosarcoma – ORMS) leczonych multimodalnie historycznie uzyskiwano odsetek 10-letniego przeżycia całkowitego (overall survival – OS) przekraczający 85%. W związku ze zmianami we współczesnych strategiach leczenia, obejmującymi ograniczenie intensywności chemioterapii oraz modyfikacje wskazań do radioterapii (RT) i jej dawki potrzeba oceny utrzymywania się korzystnych wyników leczenia we współczesnych międzynarodowych badaniach prowadzonych przez grupy współpracy klinicznej. 

Pierwsze symptomy choroby nowotworowej u dziecka nie zawsze są charakterystyczne. Zmęczenie i gorączka mogą przypominać infekcję, a bóle kończyn, siniaki czy obrzęk łatwo powiązać z urazem lub codzienną aktywnością. Trzy historie dzieci pokazują, że u części pacjentów przyczynę dolegliwości udaje się ustalić szybko, podczas gdy u innych objawy utrzymują się, nawracają lub początkowo ustępują, przez co droga do diagnozy wymaga kolejnych konsultacji i badań.

Inhibitory MEK (MEKi) przynoszą korzyści kliniczne pacjentom z objawowymi, nieoperacyjnymi nerwiakowłókniakami splotowatymi (Plexiform Neurofibromas – PN) w przebiegu neurofibromatozy typu 1 (NF1). Opisano jednak pojedyncze przypadki rozwoju złośliwego guza osłonek nerwów obwodowych (Malignant Peripheral Nerve Sheath Tumor – MPNST) podczas leczenia MEKi, co wzbudziło wątpliwości dotyczące potencjalnego wpływu tej terapii na ryzyko transformacji nowotworowej.

Nawrót ostrej białaczki limfoblastycznej B-komórkowej (B-cell acute lymphoblastic leukemia – B-ALL) pozostaje jedną z głównych przyczyn niepowodzenia leczenia i wiąże się z istotnie gorszym rokowaniem niż choroba pierwotna. Rozwój immunoterapii, zwłaszcza zastosowanie blinatumomabu, stworzył możliwość ograniczenia intensywności chemioterapii reindukcyjnej przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej skuteczności leczenia oraz zmniejszeniu toksyczności. 

Zmiany w Narodowym Planie Leczenia Chorych na Hemofilię i Pokrewne Skazy Krwotoczne na lata 2024-2028 (NPLH) mają bezpośrednie przełożenie na sposób prowadzenia pacjentów. Ich znaczenie dla poszczególnych grup chorych omówią eksperci podczas webinaru, który odbędzie się 23 września 2026 r. o godz. 18:00.

Neurofibromatoza, inaczej nerwiakowłókniakowatość, to skomplikowana i tajemnicza nazwa równie złożonej i mało znanej w społeczeństwie choroby. Choroby genetycznej, czasami niosącej ze sobą ból i wykluczenie, na którą, jak dotąd, nie znaleziono lekarstwa ani środków zapobiegawczych. W celu podniesienia powszechnej świadomości na temat neurofibromatozy, lepszego zrozumienia potrzeb i trudności osób chorych oraz przeciwdziałania ich stygmatyzacji, ustanowiono, przypadający 17 maja, Światowy Dzień Neurofibromatoz.

Wielu rodziców zapytanych, jakie są ich priorytety, uwzględni w odpowiedzi zdrowie swoich dzieci. Czujność i uważna obserwacja są nierozerwalnie związane z rodzicielstwem – szczególnie w jego początkowym okresie. Nierzadko stajemy przed sytuacjami, które budzą nasz niepokój: nawracające krwawienia z nosa, siniaki pojawiające się „znikąd” czy przedłużające się krwawienia po skaleczeniach. Czy to „taka uroda”, czy sygnał ostrzegawczy organizmu?

Ogólnopolska akcja Łatwoganga przyniosła rekordowy efekt – w jej ramach zebrano ponad 251 milionów złotych na wsparcie Fundacji Cancer Fighters. Inicjatywa, która zaangażowała tysiące osób, została zapoczątkowana przez utwór „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)”. U podstaw tej mobilizacji znajduje się historia 11-letniej Mai Mecan – kim jest dziewczynka, której doświadczenia poruszyły tak wiele osób i stały się początkiem działań na tak dużą skalę?