Kostniakomięsak jest nowotworem radioopornym, w którym zastosowanie stereotaktycznej radioterapii ciała (Stereotactic Body Radiation Therapy – SBRT) może poprawić kontrolę miejscowo-regionalną w chorobie nawrotowej lub przerzutowej.
Umowy cywilnoprawne – często słyszymy o tym rozwiązaniu, nie do końca jednak wyczuwając, o co w nich tak naprawdę chodzi. Najprościej rzecz ujmując, są to umowy regulowane przez prawo cywilne, a nie tak jak w przypadku „etatu” przez prawo pracy. Nazwa pochodzi stąd, że ich podstawą jest kodeks cywilny (k.c.), a nie kodeks pracy. Są to więc zupełnie inne rozwiązania wynikające z innej ustawy.
Ekspresja powierzchniowa GD2 została zaobserwowana na niektórych komórkach mięsaka Ewinga (Ewing sarcoma – ES), co czyni go potencjalnym celem immunoterapii z zastosowaniem przeciwciała anty-GD2 dinutuksymab beta (DB). Przedstawiono doświadczenia jednoośrodkowe ze stosowania DB u pacjentów z przerzutowym, GD2-dodatnim ES zarówno w leczeniu I linii, jak i w sytuacji nawrotu lub oporności na leczenie, w skojarzeniu ze standardową chemioterapią.
Przedstawiamy praktyczny przewodnik pokazujący, na jakich podstawach prawnych i w jakim zakresie lekarz może współpracować z podmiotem leczniczym oraz jakie wiążą się z tym konsekwencje. W przystępny sposób porządkujemy kluczowe regulacje, aby ułatwić wybór najkorzystniejszej formuły zatrudnienia lub współpracy. Zestawiamy najczęściej stosowane modele, porównując prawa i obowiązki, główne ryzyka prawne oraz wskazując elementy warte uwzględnienia w negocjacjach kontraktu. Zapraszamy do lektury części 1.
4 marca Puls Medycyny ogłosił Listę Stu najbardziej wpływowych osób w polskiej medycynie oraz w polskim systemie ochrony zdrowia w roku 2025. Lista od lat wyróżnia osoby, które w największym stopniu kształtują polską medycynę - wyznaczają nowe kierunki rozwoju, wprowadzają rozwiązania systemowe, łączą naukę z praktyką oraz integrują środowiska wokół wspólnych działań.
Wysokodawkowy metotreksat (HD-MTX) od lat stanowi kluczowy element terapii wybranych nowotworów. Jego zastosowanie jednak nieodłącznie wiąże się z ryzykiem istotnych powikłań. W realiach współczesnej medycyny coraz większe znaczenie ma nie tylko intensywność terapii, lecz przede wszystkim umiejętność świadomego i skutecznego ograniczania jej toksyczności.
Serdecznie zapraszamy do udziału w XIII Zjeździe Polskiego Towarzystwa Onkologii i Hematologii Dziecięcej, który odbędzie się w dniach 11-13 czerwca 2026 r. w Gdańsku. Uczestników wydarzenia będzie gościć Polska Filharmonia Bałtycka im. Fryderyka Chopina, ul. Ołowianka 1, Gdańsk.
Poprawa przeżywalności pacjentów z nawrotowym rdzeniakiem zarodkowym (refractory medulloblastoma – rMBL) nadal stanowi istotne wyzwanie kliniczne. Pomimo licznych prób leczenia ratunkowego uzyskanie trwałej kontroli nowotworu pozostaje trudne. Chociaż ponowna radioterapia (RTH) coraz częściej rozważa się w terapii innych nawrotowych nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, brakuje jednoznacznych dowodów potwierdzających jego jednoznaczną skuteczność w leczeniu rMBL.
Sekcja Pielęgniarska PTOHD przygotowała dokument standaryzujący postępowanie w zakresie opieki nad dostępami naczyniowymi u dzieci leczonych w ośrodkach hematologii i onkologii oraz kwalifikowanych do przeszczepienia komórek krwiotwórczych. Inicjatywa ta stanowi odpowiedź na potrzebę harmonizacji praktyki klinicznej, wzmocnienia bezpieczeństwa terapii oraz systemowego podnoszenia jakości świadczeń pielęgniarskich na poziomie krajowym.
Kierownik Katedry i Kliniki Pediatrii, Hematologii, Onkologii, Immunologii i Transplantologii w Collegium Medicum i Szpitalu Uniwersyteckim nr 1 im. Dr Antoniego Jurasza Prof. Jan Styczyński został uhonorowany złotym medalem Zasłużony dla Nauki Polskiej „Sapientia et Veritas”, przyznawanym przez Ministra Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla szkolnictwa wyższego i nauki.
Wykłady ekspertów zarejestrowane podczas konferencji „Nowe Horyzonty w Onkologii Dziecięcej | Konferencja z okazji Międzynarodowego Dnia na Rzecz Dzieci z Chorobami Nowotworowymi", która odbyła się w dniu 16 lutego 2026 roku w Katowicach, są już dostępne w formie relacji cyfrowych.
Trwający od 1 czerwca 2024 r. do 31 grudnia 2028 r. rządowy program leczenia niepłodności obejmuje także możliwości refundacji procedury in vitro i zabezpieczenia płodności dla pacjentów onkologicznych. Kto i w jaki sposób może z niego skorzystać? Przedstawiamy kryteria, ścieżkę kwalifikacji, zakres finansowania, ograniczenia i praktyczne rekomendacje dla lekarzy kierujących.
Choroba von Willebranda (VWD) bywa czasami nazywana „damską hemofilią”, ponieważ nie jest dziedziczona w sposób sprzężony z płcią i dlatego nie dotyka przede wszystkim mężczyzn. Co więcej, przez specyfikę biologii kobiet, są one szczególnie narażone na niebezpieczne powikłania choroby, a ich objawy były często bagatelizowane.
Już dziś, 16 lutego 2026 r. o godz. 9.00 w Katowicach odbędzie się konferencja pt. „Nowe Horyzonty w Onkologii Dziecięcej – Konferencja z okazji Międzynarodowego Dnia na Rzecz Dzieci z Chorobami Nowotworowymi” poświęcona najnowszym osiągnięciom i wyzwaniom w onkologii dziecięcej.
15 lutego przypada Międzynarodowy Dzień na Rzecz Dzieci z Chorobami Nowotworowymi – dzień solidarności, refleksji i zwrócenia uwagi na potrzeby najmłodszych pacjentów onkologicznych oraz ich bliskich. Choć nowotwory wieku dziecięcego zaliczane są do chorób rzadkich, każdego roku diagnoza nowotworu zmienia życie coraz większej liczby rodzin. W Polsce choroby nowotworowe stanowią drugą – po urazach i wypadkach – przyczynę zgonu dzieci powyżej 1. roku życia, co podkreśla wagę problemu i potrzebę rzetelnej edukacji.
Diagnoza guza mózgu u dziecka to moment, który wywraca codzienność całej rodziny. Pojawiają się strach, chaos i pytania, na które nieraz trudno znaleźć rzetelne odpowiedzi. Z myślą o rodzicach w takiej sytuacji powstała kolejna z cyklu „Nowotwory wieku dziecięcego” broszura pt. „Guz mózgu u dziecka – co dalej?”. To praktyczny, empatyczny przewodnik, który krok po kroku prowadzi przez kolejne etapy badań, leczenia i życia codziennego z chorobą.
Leczenie nowotworów u dzieci w Polsce jest na europejskim poziomie, jednak onkolodzy i hematolodzy dziecięcy chcą zrobić wszystko, by wyniki leczenia były jeszcze lepsze, a dzieci wyleczone z nowotworu mogły w życiu dorosłym cieszyć się pełnią życia. O wyzwaniach w onkologii i hematologii dziecięcej będą mówić eksperci na konferencji „Nowe Horyzonty w Onkologii Dziecięcej”.
SIOP (International Society of Paediatric Oncology) ogłosiło nowy plan strategiczny na lata 2026–2030, który wyznacza jasne kierunki realizacji wizji, zgodnie z którą żadne dziecko nie powinno umierać z powodu choroby nowotworowej. Jej hasłem przewodnim jest: więcej wyleczonych pacjentów i dostęp do opieki dla wszystkich.
Choroba przeszczep-przeciwko gospodarzowi (graft-versus-host disease; GVHD) jest nadal trudnym do leczenia powikłaniem procedury przeszczepienia alogenicznych komórek krwiotwórczych (allogeneic hematopoietic cell transplantation; allo-HCT), szczególnie w przypadku sterydooporności. Skóra jest jednym z najczęściej zajmowanych lokalizacji o bardzo zróżnicowanej manifestacji, szczególnie w przewlekłej postaci GVHD (chronic GVHD; cGVHD).
Rokowanie u dzieci z nawrotowym i opornym na leczenie nerwiakiem zarodkowym współczulnym wysokiego ryzyka (relapsed and refractory high-risk neuroblastoma – RR-HR-NBL) pozostaje niekorzystne, co uzasadnia poszukiwanie nowych strategii terapeutycznych. W randomizowanym badaniu II fazy BEACON-Immuno (NCT02308527) oceniano skuteczność dołączenia dinutuksymabu beta (dB) do chemioterapii opartej na temozolomidzie (T).
W 1926 roku, kiedy Erik von Willebrand opisał nieznany dotąd zespół krwotoczny u rodziny z Wysp Alandzkich, nie było pod ręką ani nowoczesnej diagnostyki laboratoryjnej, ani ustandaryzowanych narzędzi oceny krwawień. Mógł posłużyć się wyłącznie obrazem klinicznym pacjentów. Częste siniaki, krwawienia z nosa, obfite miesiączki, krwawienia po ekstrakcjach zębów czy nawet krwotoki stawowe układały się w obraz choroby, która nie przypominała klasycznej hemofilii. Dziś wiemy, że była to choroba von Willebranda (VWD), czyli najczęstsza wrodzona skaza krwotoczna, a zarazem jedna z najbardziej złożonych.