Aktualności

Nowotwory kości należą do najbardziej wymagających jednostek onkologicznych, zarówno pod względem diagnostyki, jak i leczenia. Coraz większe znaczenie zyskują metody diagnostyki molekularnej, które pozwalają precyzyjniej określać typ nowotworu oraz wspierać planowanie terapii. Prof. dr hab. n. med. Katarzyna Derwich wyjaśnia, jakie zmiany zaszły w ostatnich latach w leczeniu mięsaków kości, dlaczego coraz rzadziej konieczne są amputacje oraz jakie nadzieje wiążą się z rozwojem terapii celowanych.

Nerwiakowłókniakowatość typu pierwszego (NF1), nazywana również chorobą von Recklinghausena, jest dziedziczoną autosomalnie dominująco chorobą genetyczną. Przebiega ogólnoustrojowo, dotykając wielu narządów, co wymaga multidyscyplinarnego podejścia do leczenia pacjentów, którzy mogą cierpieć na objawy ze strony układu nerwowego, kostnego, narządu wzroku, nerek i naczyń. 

Dr n. med. Aleksandra Wieczorek wskazuje, że immunoterapia celowana istotnie zmieniła wyniki leczenia neuroblastomy u dzieci, zwiększając odsetek przeżyć z około 20% do ponad 60%. W Polsce pacjenci mają dostęp do refundowanej immunoterapii w kilku liniach leczenia, a także do haplotransplantacji; planowane jest również wdrożenie terapii komórkami CAR-T.

Artykuł „General-purpose large language models outperform specialized clinical AI tools on medical benchmarks” opublikowany w Nature Medicine w 2026 roku przedstawia niezależną ocenę najnowszych modeli sztucznej inteligencji wykorzystywanych w medycynie.

Leczenie onkologiczne dziecka obejmuje nie tylko terapię medyczną, lecz także wsparcie psychologiczne, które pomaga rodzinie odnaleźć się w sytuacji diagnozy, hospitalizacji i długotrwałego leczenia. Dr hab. n. med. Marzena Samardakiewicz zwraca uwagę, że pomoc psychologiczna powinna być obecna od początku procesu terapeutycznego i dostosowana do realnych potrzeb dziecka oraz jego bliskich.

Guzy lite stanowią niemal połowę nowotworów dziecięcych. Mimo postępu w diagnostyce i leczeniu, jednym z głównych problemów pozostaje zbyt późne rozpoznanie choroby. O znaczeniu szybkiej diagnostyki, terapii celowanych i opieki wielospecjalistycznej mówi prof. dr hab. n. med. Ewa Bień.

Postęp, jaki dokonał się w leczeniu hemofilii w ostatnich latach znacząco wpłynął na codzienne funkcjonowanie pacjentów i ich rodzin. Dostępność nowych terapii oraz rozwój profilaktyki sprawiają, że coraz częściej mówi się nie tylko o skutecznej kontroli choroby, ale również o możliwości prowadzenia aktywnego życia bez ograniczeń związanych z krwawieniami. O najważniejszych zmianach w leczeniu hemofilii opowiada prof. dr hab. n. med. Tomasz Urasiński.

Przejście pacjenta onkologicznego spod opieki pediatrycznej do systemu leczenia dorosłych to jeden z najważniejszych etapów długoterminowej opieki po zakończonym leczeniu. O wyzwaniach związanych z procesem tranzycji, znaczeniu paszportu onkologicznego oraz potrzebie współpracy między ośrodkami pediatrycznymi i ośrodkami dla dorosłych mówi prof. Katarzyna Derwich.

Nerwiakowłókniakowatość typu pierwszego (NF1), nazywana również chorobą von Recklinghausena, jest dziedziczoną autosomalnie dominująco chorobą genetyczną. Przebiega ogólnoustrojowo, dotykając wielu narządów, co wymaga multidyscyplinarnego podejścia do leczenia pacjentów, którzy mogą cierpieć na objawy ze strony układu nerwowego, kostnego, narządu wzroku, nerek i naczyń. 

Mięsaki to ponad sto różnych jednostek wywodzących się z tkanki mezenchymalnej. Część z nich – jak osteosarcoma czy zróżnicowany liposarcoma (DDLS) – cechuje się ogromną złożonością genomową, inne, napędzane pojedynczym genem fuzyjnym (mięsak Ewinga, mięsak maziówkowy, rhabdomyosarcoma pęcherzykowy), są genomowo „spokojniejsze".

Ostra białaczka szpikowa (AML) u dzieci to biologicznie odrębna od dorosłych jednostka chorobowa, w której dominują złożone rearanżacje chromosomowe oraz podłoże dziedziczne, a nie mutacje punktowe. Wykrycie tych specyficznych anomalii genetycznych, silnie zależnych od wieku pacjenta, ma kluczowe znaczenie dla precyzyjnego rokowania oraz doboru strategii terapeutycznej.

Zapraszamy do wysłuchania czwartego odcinka podcastu z cyklu „Akademia NFologa”, w którym goście dr n. med. Agnieszka Jatczak-Gaca, specjalista onkologii i hematologii dziecięcej, pediatrii oraz dr hab. n. med. Magdalena Koczkowska, specjalista genetyki klinicznej i nowotworowej rozmawiają na temat współpracy hematoonkologa dziecięcego i genetyka w rozpoznaniu nerwiakowłókniaków splotowatych w przebiegu neurofibromatozy typu 1.

Temozolomid (TMZ) stanowi korzystniejszą opcję terapeutyczną niż intensywne schematy radiochemioterapii u dzieci z glejakami wysokiego stopnia złośliwości (high-grade glioma – HGG). Celem badania HIT-HGG-2007 była ocena radiochemioterapii opartej na TMZ u dzieci z HGG oraz wykazanie nie gorszej skuteczności leczenia względem wcześniejszych intensywnych schematów radio-chemioterapii stosowanych w badaniach HIT-GBM-C/-D. Dodatkowo przeanalizowano wpływ klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization – WHO) 2021, czynników klinicznych oraz statusu metylacji promotora MGMT na przeżycie pacjentów.

Zapraszamy do wysłuchania trzeciego odcinka podcastu z cyklu „Akademia NFologa”, w którym goście prof. dr hab. n. med. Małgorzata Sokołowska-Wojdyło, specjalista dermatolog oraz dr n. med. Małgorzata Krawczyk, pediatra, specjalista onkolog i hematolog rozmawiają na temat współpracy hematoonkologa dziecięcego i dermatologa w rozpoznaniu nerwiakowłókniaków splotowatych w przebiegu neurofibromatozy typu 1.

Około 60% pacjentów z nerwiakiem zarodkowym współczulnym (neuroblastoma – NBL) wysokiego ryzyka doświadcza nawrotu choroby. Pobieranie próbek krwi obwodowej (peripheral blood – PB) stanowi mniej inwazyjną alternatywę. Badanie przeprowadzono w celu prospektywnej walidacji panelu mRNA NBL oznaczanego metodą RT-qPCR w próbkach PB pacjentów z NBL wysokiego ryzyka leczonych w badaniach NB2004-HR grupy German Society of Pediatric Oncology and Hematology (GPOH) oraz Dutch Childhood Oncology Group (DCOG) NBL2009.

Przy Instytucie „Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie otwarto trzeci w Polsce Dom Ronalda McDonalda – wyjątkową przestrzeń stworzoną z myślą o rodzinach dzieci wymagających długotrwałego leczenia. To miejsce, które pozwala rodzicom być blisko swoich dzieci w czasie terapii i hospitalizacji, zapewniając im poczucie bezpieczeństwa, codzienności i wsparcia wtedy, gdy są najbardziej potrzebne.

Już dziś, 3 czerwca 2026 r. o godz. 17:00, rozpocznie się webinar „PNH w rytmie życia. Wpływ drogi podania leczenia na jakość życia dorosłych i młodych pacjentów” poświęcony praktycznym aspektom prowadzenia terapii, doświadczeniom związanym z leczeniem domowym oraz codziennemu funkcjonowaniu pacjentów na różnych etapach życia.

Zapraszamy do wysłuchania drugiego odcinka podcastu z cyklu „Akademia NFologa”, w którym goście dr hab. n. med. Patryk Lipiński, specjalista pediatra oraz dr n. med. Marek Karwacki, lekarz pediatra, onkolog i hematolog rozmawiają na temat współpracy hematoonkologa dziecięcego i pediatry w rozpoznaniu nerwiakowłókniaków splotowatych w przebiegu neurofibromatozy typu 1.

Opieka nad pacjentami z grupy młodzieży i młodych dorosłych (AYA, adolescent and young adult) z chorobami hematologicznymi stanowi wyjątkowe wyzwanie zarówno kliniczne, jak i organizacyjne. Młodzi pacjenci znajdują się w kluczowym okresie rozwoju fizycznego, emocjonalnego i społecznego, a ich specyficzne potrzeby często nie są optymalnie zaspokajane przez tradycyjne struktury ochrony zdrowia, dostosowane do młodszych dzieci lub starszych dorosłych. 

W nocnej napadowej hemoglobinurii skuteczność terapii coraz częściej mierzy się nie tylko odpowiedzią kliniczną, ale także możliwością zachowania przez pacjentów niezależności i codziennej aktywności. 

Zapraszamy do wysłuchania pierwszego odcinka podcastu z cyklu „Akademia NFologa”, w którym goście dr n. med. Agnieszka Biedroń, neurolog dziecięcy i lek. med. Katarzyna Garus, lekarz pediatra, onkolog i hematoonkolog rozmawiają na temat współpracy hematoonkologa i neurologa dziecięcego w rozpoznaniu i monitorowaniu nerwiakowłókniaków splotowatych w przebiegu neurofibromatozy typu 1.