Z okazji nadchodzących Świąt Wielkanocnych życzymy młodym Pacjentom uśmiechu, odwagi i wiary w siebie każdego dnia.
Z okazji nadchodzących Świąt Wielkanocnych życzymy młodym Pacjentom uśmiechu, odwagi i wiary w siebie każdego dnia.
W zdrowym ciele, zdrowy duch? Oczywiście! Ruch jest fundamentalną potrzebą każdego dziecka. Również takiego, które choruje na zaburzenia krzepnięcia. A właściwiej byłoby powiedzieć – przede wszystkim takiego z zaburzeniami krzepnięcia. Prawidłowa motoryka rozwija układ mięśniowy i szkieletowy, chroni przed chorobą otyłościową, wzmacnia stawy. To ogromnie ważny aspekt leczenia dzieci z osoczowymi zaburzeniami krzepnięcia – dbanie o ich prawidłową aktywność fizyczną. To niczym najlepsza lokata na ich dorosłe życie.
Dawstwo szpiku to realna szansa na uratowanie czyjegoś życia. Aby przeszczep szpiku był możliwy, potrzebni są jednak zarejestrowani dawcy. Właśnie dlatego tak ważne są lokalne inicjatywy, które promują rejestrację potencjalnych dawców szpiku i edukują na temat nowotworów krwi.
Dziecko nie zawsze mówi od razu, że coś je boli. Nie dlatego, że nic mu nie jest, ale dlatego, że często nie umie jeszcze dobrze nazwać swoich odczuć, bagatelizuje objawy albo nie chce martwić dorosłych. Tymczasem to właśnie od tego, jak szybko taki sygnał zostanie zauważony i zgłoszony, może zależeć dalsza reakcja rodzica i moment rozpoczęcia diagnostyki. Co sprawia, że dziecko zwleka z powiedzeniem o bólu?
Morfologia to podstawowe badanie diagnostyczne, polegające na ilościowej i jakościowej ocenie elementów morfotycznych krwi, które obejmuje:
W codziennej obserwacji dziecka rodzice często dostrzegają drobne zmiany, takie jak bladość skóry, obniżona energia czy pojawiające się siniaki. Najczęściej są one przejściowe i nie niosą za sobą poważnych konsekwencji. Zdarza się jednak, że właśnie te niepozorne objawy stanowią pierwszy, dyskretny komunikat organizmu o zaburzeniach w obrębie układu krwiotwórczego lub nieprawidłowościach procesu krzepnięcia.
Jeżeli u Twojego dziecka obecne są któreś z przedstawionych przez nas objawów i niepokoisz się, że może mieć ono skazę krwotoczną, swoje pierwsze kroki skieruj do lekarza pediatry lub lekarza rodzinnego. To właśnie lekarz prowadzący dziecko w ramach podstawowej opieki zdrowotnej ma największą wiedzę medyczną o pacjencie.
Wykłady ekspertów z webinaru „Ścieżka postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w nowotworach kości u dzieci i młodzieży w Polsce”, który odbył się 17 marca 2026 r. o godzinie 18:00 są już dostępne w formie relacji cyfrowych.
Wielu rodziców pyta, kiedy można się spodziewać pierwszych objawów skazy krwotocznej u ich dziecka. To zupełnie naturalne i normalne, że chcemy wiedzieć, czy jest jakiś szczególnie „krytyczny” moment w życiu naszych pociech. Na wystąpienie objawów krwotocznych ma wpływ bardzo wiele czynników. Jednym z nich jest charakter skazy krwotocznej (wrodzona/nabyta). Inne to oczywiście typ skazy krwotocznej (skaza naczyniowa/osoczowa/płytkowa) oraz tzw. fenotyp.
W rodzinach, w których jedno z dzieci ciężko choruje, uwaga rodziców koncentruje się przede wszystkim na leczeniu. W cieniu tej sytuacji często pozostaje zdrowe rodzeństwo – dzieci, które swoje lęki i emocje wyrażają nie słowami, lecz zachowaniem. Dostrzeżenie ich potrzeb i zapewnienie im wsparcia ma kluczowe znaczenie nie tylko dla ich dobrostanu, ale także dla równowagi i relacji w całej rodzinie.
Diagnoza choroby nowotworowej u dziecka jest dla rodziców jednym z najtrudniejszych doświadczeń, a jednocześnie momentem, w którym szczególnie potrzebują rzetelnej informacji i wsparcia. OnkoRodzice.pl dążą do poprawy dostępu do wiedzy, która pozwala rodzinom lepiej zrozumieć proces diagnostyki i leczenia oraz aktywnie uczestniczyć w opiece nad dzieckiem.
Morfologia krwi obwodowej to podstawowe badanie, które pozwala sprawdzić, ile jest poszczególnych składników krwi i czy wyglądają oraz funkcjonują prawidłowo. Jednym ze składników, które podlegają ocenie są płytki krwi (PLT). Płytki to bardzo małe elementy krwi, które odpowiadają za zatrzymywanie krwawienia.
Rodzice często zauważają u swoich dzieci drobne zmiany – bladość skóry, szybkie męczenie się, powstające bez wyraźnej przyczyny siniaki. Zazwyczaj nie budzą większego niepokoju. Zdarza się jednak, że takie objawy mogą być pierwszym sygnałem problemów zdrowotnych związanych z układem krwiotwórczym lub zaburzeniami krzepnięcia.
Od ponad 30 lat Fundacja Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową wspiera dzieci i młodzież chorujące na nowotwory oraz ich rodziny. Organizacja, działająca nieprzerwanie od 1991 roku, zapewnia kompleksową pomoc psychologiczną, pedagogiczną i socjalną. Jej celem jest stworzenie systemu opieki, który zwiększa szanse młodych pacjentów na skuteczne leczenie oraz poprawę jakości życia ozdrowieńców.
Rodzice to najlepsi i najbardziej wyczuleni obserwatorzy swoich dzieci. Dlatego nie dziwi fakt, że gdy dzieje się coś niepokojącego, szukają profesjonalnej pomocy. Czasami nie potrafią znaleźć przyczyny i nazwać fachowo zgłaszanych objawów, ale wiedzą jedno – to, co dzieje się z ich dzieckiem, nie jest normą.
Fundacja Herosi od lat rozwija wielopoziomowy model wolontariatu, którego celem jest wsparcie psychospołeczne dzieci i młodzieży leczonych onkologicznie oraz ich rodzin. Jak podkreśla Luiza Lutek, wolontariusze regularnie odwiedzają oddziały Instytutu Matki i Dziecka – Kliniki Onkologii oraz Chirurgii Dzieci i Młodzieży – starając się wnieść w szpitalną codzienność element radości, wspólnego spędzania czasu i chwil wytchnienia od tematów związanych z chorobą.
Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) odpowiada już za 5% wszystkich nowotworów na świecie, stanowiąc śmiertelne zagrożenie nie tylko dla kobiet, ale i dla mężczyzn. Co roku na całym świecie diagnozę nowotworu wywołanego przez tego wirusa słyszy ponad 625 tys. kobiet i blisko 70 tys. mężczyzn[1]. W Polsce w 2023 r. odnotowano niemal 3,5 tys. nowych zachorowań na nowotwory zależne od wirusa HPV i ponad 2 tys. zgonów[2]. Te dane obrazują skalę wyzwania, przed którym stoi współczesna medycyna i edukacja zdrowotna.
Fundacja dla Dzieci z Chorobami Nowotworowymi „Krwinka” od trzech dekad towarzyszy dzieciom z chorobami onkohematologicznymi oraz ich rodzinom, wspierając ich zarówno w trakcie hospitalizacji, jak i po zakończeniu leczenia. O zakresie działań, codziennej obecności na oddziale oraz planach dalszego rozwoju opowiada Wioleta Pawlik-Nowacka.
Rozpoznanie nowotworu kości u dziecka inicjuje wieloetapowy i wymagający proces diagnostyczno-terapeutyczny. Dla rodziców i opiekunów oznacza to konieczność podejmowania istotnych decyzji w krótkim czasie, w oparciu o specjalistyczną wiedzę medyczną oraz aktualne standardy postępowania obowiązujące w Polsce. Zrozumienie całej ścieżki od pierwszych niepokojących objawów, przez precyzyjną diagnostykę, aż po leczenie systemowe i chirurgiczne – ma fundamentalne znaczenie dla budowania poczucia bezpieczeństwa młodego pacjenta i jego bliskich.
Od 26 lat przy poznańskiej Klinice Onkologii, Hematologii i Transplantologii Pediatrycznej rozwijany jest model wsparcia, który łączy działania systemowe z bezpośrednią obecnością przy pacjencie. To inicjatywy obejmujące zarówno rozbudowę zaplecza medycznego, jak i projekty edukacyjne, emocjonalne oraz integracyjne dla dzieci i ich rodzin. O tym, jak w praktyce wygląda budowanie takiego systemu oraz jakie potrzeby pozostają wciąż niezaspokojone, opowiada Patrycja Danielewska ze Stowarzyszenia Dzieciaki Chojraki.
Leukocyty, czyli białe krwinki, zostały opisane już w XVIII wieku przez brytyjskiego chirurga Williama Hewsona. Współcześnie wyróżnia się pięć podstawowych populacji leukocytów obecnych we krwi obwodowej: neutrofile, eozynofile, bazofile oraz monocyty. Każda z tych grup pełni odrębne funkcje, uczestnicząc w mechanizmach obronnych organizmu oraz w prawidłowym działaniu układu odpornościowego.