Zakończenie leczenia przeciwnowotworowego i powrót do „normalnego” życia może powodować zarówno u rodziców jak i u pacjentów szereg problemów emocjonalnych: uczucie strachu, niepokoju, utratę poczucia bezpieczeństwa, lęk przed nawrotem choroby.

Zakończenie leczenia to też powrót do rodziny, rodzeństwa, które też martwiło się o brata lub siostrę. Które też odczuwało brak matki w domu oraz niepokój i zdenerwowanie jakie zapanowało w domu.

Trudnym może też być powrót do szkoły, kontakty z kolegami. W czasie choroby i w domu rodzice chronią dziecko przed zarazkami, a tymczasem w szkole są często osoby przeziębione lub chore. To może budzić niepokój. Pamiętaj jednak, że kontakt z kolegami i życie w społeczeństwie jest niezbędne dla Twojego dziecka i stanowi część jego nauczania. Przed powrotem dziecka do szkoły/przedszkola omów z lekarzem i psychologiem szpitalnym, a następnie z wychowawcą i pedagogiem szkolnym możliwe problemy, które mogą wystąpić. Wiele osób wie bardzo niewiele na temat nowotworów i ich leczenia! Zastanówcie się razem, jak można pomóc dziecku w powrocie do szkoły, kolegów. Dzieci zazwyczaj nie lubią, aby je traktować z nadmierną opiekuńczością i uwagą. Ale w licznych problemach można łatwo pomóc sadzając je np. bliżej tablicy, gdy ma problemy ze słuchem lub wzrokiem, pozwalając mu używać kalkulatora. Należy też omówić z nauczycielami, jak przygotować klasę do powrotu kolegi, w jakich czynnościach szkolnych dziecko nie będzie mogło uczestniczyć, jak ułatwić mu poruszanie się po szkole.

Wasze dziecko może też mieć problemy edukacyjne. Przez wiele miesięcy nie czuło się dobrze, często było osłabione, zmęczone zabiegami, nie miało siły uczyć się jak przedtem. Dziś niektóre z dzieci mogą mieć problemy z dalszą edukacją. Może to być związane z rodzajem choroby jak i zastosowanym leczeniem, a także z długą nieobecnością w szkole. Problemy te należy omówić indywidualnie z lekarzem, psychologiem i pedagogiem szkolnym.

Pamiętajmy, że istnieją instytucje państwowe, do których można się zwrócić o radę i pomoc. Należy tylko pytać. Być otwartym na pomoc. Skorzystać z doświadczeń innych rodziców. Współuczestniczyć w spotkaniach grup wsparcia i towarzystw społecznych. Nie jesteście przecież ze swoim problemem sami! Pomocy udzielić mogą: