Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz Global Initiative for Childhood Cancer (GICC) każdego roku na świecie diagnozę choroby nowotworowej słyszy około 400 tys. dzieci i młodzieży do 19. roku życia. W Polsce nowotwory rozpoznaje się rocznie u ok. 1100-1200 pacjentów pediatrycznych. Najczęściej występującymi nowotworami wieku dziecięcego są: białaczki (stanowiące ok. 30% wszystkich zachorowań), przede wszystkim ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), a także nowotwory ośrodkowego układu nerwowego (20-25%) oraz chłoniaki (ok. 12%).

Szpitalny posiłek rzadko kojarzy się z terapią. Jednak żywienie może mieć realny wpływ na przebieg leczenia. Dla pacjentów hematoonkologicznych, poddawanych intensywnej chemioterapii czy przygotowywanych do przeszczepienia szpiku, posiłki stają się istotnym ogniwem procesu – wspierają organizm w walce z chorobą, zmniejszają ryzyko powikłań i mogą skrócić czas hospitalizacji. Coraz więcej danych światowych pokazuje, że dobrze zaplanowana opieka żywieniowa to inwestycja, która przynosi korzyści nie tylko pacjentom, ale także szpitalom i całemu systemowi ochrony zdrowia.

Dziś, w krajach wysokorozwiniętych, przeżywalność dzieci z chorobami nowotworowymi sięga około 80-85 proc., jednak część pacjentów nadal ma ograniczony dostęp do nowoczesnych terapii. Postęp w leczeniu nowotworów wieku dziecięcego nie byłby możliwy bez badań klinicznych oraz współpracy specjalistów reprezentujących różne dziedziny medycyny i nauki.

Morfologia to podstawowe badanie diagnostyczne, polegające na ilościowej i jakościowej ocenie elementów morfotycznych krwi, które obejmuje:

Neurofibromatoza, inaczej nerwiakowłókniakowatość, to skomplikowana i tajemnicza nazwa równie złożonej i mało znanej w społeczeństwie choroby. Choroby genetycznej, czasami niosącej ze sobą ból i wykluczenie, na którą, jak dotąd, nie znaleziono lekarstwa ani środków zapobiegawczych. W celu podniesienia powszechnej świadomości na temat neurofibromatozy, lepszego zrozumienia potrzeb i trudności osób chorych oraz przeciwdziałania ich stygmatyzacji, ustanowiono, przypadający 17 maja, Światowy Dzień Neurofibromatoz.

Zakończone sukcesem pobranie krwi zależy od współpracy dziecka, rodzica/opiekuna i pielęgniarki/technika laboratoryjnego. Zdobycie zaufania dziecka i zadbanie o to, by nie bało się wizyty w gabinecie zabiegowym to bardzo ważny element tego istotnego procesu. Istnieje wiele powodów, dla których dziecko może bać się pobierania krwi. Najczęstszym z nich są: lęk i zdenerwowanie rodzica, które udzielają się dziecku, złe doświadczenia z przeszłości, zatajenie przed dzieckiem prawdy o celu wizyty lub o bólu związanym z pobieraniem krwi.