W Polsce każdego roku rozpoznaje się około 1100-1200 nowych przypadków chorób nowotworowych u dzieci^[1]. Szpitalna codzienność wypełniona jest badaniami i zabiegami. W najtrudniejszych momentach mali pacjenci potrzebują zachować namiastkę normalnego dzieciństwa. Chcą, tak jak ich zdrowi rówieśnicy, bawić się, malować i rysować. Tworzenie pomaga im również poradzić sobie z bólem, strachem i innymi emocjami. Dlatego na oddziałach onkologii i hematologii dziecięcej w całej Polsce powstają obrazy, które zaczynają się od dziecięcej wyobraźni, a później ze szpitalnych świetlic trafiają na aukcje charytatywne, by pomagać kolejnym pacjentom. Tak działa „Słoneczna Galeria” Fundacji Urtica Dzieciom.

Płytki krwi pomagają zatrzymać krwawienie, gdy dojdzie do skaleczenia lub uszkodzenia naczynia. Jeśli jest ich zbyt mało albo nie działają prawidłowo, może pojawić się nadmierna skłonność do krwawień. Objawami mogą być m.in. częste siniaki, drobne wybroczyny na skórze, krwawienia z nosa czy przedłużone krwawienie po skaleczeniu. Czym są skazy płytkowe, jakie mogą mieć przyczyny i jak wygląda ich diagnostyka?

Zakończenie leczenia nowotworu kości u dziecka nie jest jednoznaczne z natychmiastowym powrotem do pełnej sprawności – organizm potrzebuje czasu na regenerację. U części pacjentów konieczna jest długotrwała rehabilitacja, nauka chodzenia z protezą lub przystosowanie się do ograniczeń ruchowych. Dziecko równocześnie wraca do szkoły, aktywności fizycznej i kontaktów z rówieśnikami. Odpowiednio zaplanowana opieka po leczeniu ma pomóc nie tylko w odzyskaniu samodzielności, lecz także w bezpiecznym powrocie do codziennego życia.

Mastocytoza dziecięca stanowi wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne, a jej różnorodność znajduje odzwierciedlenie w obszarach zainteresowania wielu specjalizacji medycznych. Diagnostyka, leczenie oraz zróżnicowane postaci choroby będą punktem wyjścia do omówienia zagadnień związanych z mastocytozą u dzieci. Podczas webinaru 20 października eksperci przedstawią różne aspekty choroby, istotne zarówno dla lekarzy, jak i rodziców.

Neurofibromatoza, inaczej nerwiakowłókniakowatość, to skomplikowana i tajemnicza nazwa równie złożonej i mało znanej w społeczeństwie choroby. Choroby genetycznej, czasami niosącej ze sobą ból i wykluczenie, na którą, jak dotąd, nie znaleziono lekarstwa ani środków zapobiegawczych. W celu podniesienia powszechnej świadomości na temat neurofibromatozy, lepszego zrozumienia potrzeb i trudności osób chorych oraz przeciwdziałania ich stygmatyzacji, ustanowiono, przypadający 17 maja, Światowy Dzień Neurofibromatoz.

Widok igły i perspektywa pobrania krwi mogą budzić u dziecka strach, a nawet silny niepokój. Choć całkowite wyeliminowanie stresu nie zawsze jest możliwe, właściwe przygotowanie do badania może sprawić, że będzie ono znacznie mniej obciążające dla małego pacjenta. Duże znaczenie mają postawa rodzica, sposób przekazywania informacji o badaniu oraz atmosfera panująca podczas wizyty. Dzięki temu dziecko łatwiej zaufa personelowi medycznemu i spokojniej przejdzie przez cały proces.

Wielu rodziców zapytanych, jakie są ich priorytety, uwzględni w odpowiedzi zdrowie swoich dzieci. Czujność i uważna obserwacja są nierozerwalnie związane z rodzicielstwem – szczególnie w jego początkowym okresie. Nierzadko stajemy przed sytuacjami, które budzą nasz niepokój: nawracające krwawienia z nosa, siniaki pojawiające się „znikąd” czy przedłużające się krwawienia po skaleczeniach. Czy to „taka uroda”, czy sygnał ostrzegawczy organizmu?