< Aktualności

Jednym z wielu możliwych powikłań leczenia choroby nowotworowej jest demineralizacja szkliwa, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka próchnicy.

Analizowano grupę 225 dzieci pomiędzy 4. a 18. rokiem życia, w tym 75 pacjentów onkologicznych i 150 dzieci z przedszkoli i szkół- jako grupę kontrolną, zgodną pod względem płci i wieku. Badanie dentystyczne przeprowadzono pomiędzy lipcem 2013 a styczniem 2016, średnio 5 lat po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego (pomiędzy 6 a 155 miesięcy). Występowanie próchnicy oceniano za pomocą wskaźnika DMF dla zębów stałych i DMF dla zębów mlecznych. Wskaźnik ten jest sumą zębów lub powierzchni z ubytkami próchnicowymi, usuniętymi z powodu próchnicy i zębów/powierzchni z wypełnieniami. Częstość występowania próchnicy była porównywalna w obu grupach (85,4% w grupie onkologicznej, 84% u pozostałych badanych). Jednakże indeks DMF był wyższy u dzieci z chorobą nowotworową w wywiadzie niż w grupie kontrolnej (mediana z przedziałem ufności 2 (0-4) w stosunku do 0 (0-2)), w zależności od czasu trwania leczenia przeciwnowotworowego. Co więcej, pacjenci, u których stosowano radioterapię okolic głowy i szyi mieli znacząco wyższy wskaźnik DMF. Status socjoekonomiczny rodziny i wykształcenie miał również znaczący wpływ na DMF w grupie pacjentów leczonych onkologicznie. Podsumowując, dzieci z chorobą nowotworową w wywiadzie, w szczególności o niskim statusie socjoekonomicznym, powinny zostać objęci profilaktyczną opieką dentystyczną ze względu na duże ryzyko rozwinięcia próchnicy.

 

Zobacz całą publikację: P, Szczepańska J, Herud A, Zubowska M, Fendler W, Młynarski W. Dental caries among childhood cancer survivors. Medicine (Baltimore). 2019; 98: e14279.